ΠΡΩΤΟΕΤΗΣ  ΦΟΙΤΗΤΗΣ

Σκοτεινιάζει. Προχωρά παράλληλα με τον τοίχο της πανεπιστημιούπολης και παίζει κορώνα γράμματα ένα νόμισμα.Το δίκαιο και το άδικο είναι οι δύο όψεις του.Το δίκαιο και το άδικο έχουν το ίδιο κενό νόημα ,την ίδια μουντή βαρύτητα στο παιχνίδι της νύχτας.Είναι το γερό χαρτί που κρύβει στο μανίκι του για να κερδίσει την πατρίδα της ζωής που δεν υπάρχει νικητής παρά μονάχα η δική του υποκειμενική αυταπάτη.Του αρκεί μία έστω και κλεμμένη νίκη για να πειστεί ότι κατέχει την αλήθεια,μα η αλήθεια είναι το φως κι αυτός έχει μια έμμονη μανία να την αναζητεί ή καλύτερα να την θάβει στο σκοτάδι.